Een minder vol en hectisch leven betekent soms ‘nee’ zeggen. ‘Nee’ tegen een verzoek van baas, partner of kind, ‘nee’ tegen gedrag van anderen waar je je aan stoort, ‘nee’ tegen uitnodigingen. Door sociale druk en onze eigen behoefte aan ontplooiing verliezen we gemakkelijk onze grenzen uit het oog. Grenzen bepalen helpt je zowel om je te beperken, als de beperkingen die er zijn te accepteren.
- Veel mensen maken keuzes op basis van wat anderen van hen verlangen en wat anderen een plezier zou doen. We willen aardig gevonden worden en weten niet zo goed hoe we onze eigen wensen moeten laten prevaleren boven die van anderen. En dát komt dan weer omdat in de opvoeding vaak bepaalde normen en waarden zijn meegegeven: niet zeuren, nooit tevreden zijn met je prestaties, altijd beleefd zijn en anderen helpen. Leren om op een beleefde manier ‘nee’ te zeggen helpt.
- Als je wat vaker ‘nee’ zegt is het niet uitgesloten dat mensen je soms niet aardig vinden of de discussie met je aan zullen gaan. Je zult zien dat dan de wereld niet vergaat. Bij kritiek is het zaak om ‘mee te bewegen’.
- Soms is het onderscheid tussen wat je echt zelf wilt en wat je dénkt dat je wilt moeilijk te maken. ‘Natuurlijk’ wil je alles meemaken, natuurlijk heb je ambitie, wil je een goeie baan combineren met een bloeiend gezinsleven. Maar wil je dat nou werkelijk? Vraag je dat regelmatig af. Misschien probeer je te voldoen aan het beeld van de goedopgeleide vrouw of man die naast haar of zijn baan ook een hele serie vrienden onderhoudt, of weiger je die extra opdracht van je baas niet omdat je bang bent voor je carrière. Ongemerkt denken we veel vanuit ons zelf te willen, terwijl we niet in de gaten hebben dat we dit willen omdat we leven in de context van een maatschappij waarin ‘druk’ en ‘geslaagd zijn’ de norm is.
- Accepteer ook dat er grenzen zíjn. Ook al leven we in een mogelijkhedenmaatschappij, dat wil niet zeggen dat alles ook echt kan. Leer leven met je eigen beperkingen en die van anderen. Dat is geen kwestie van pessimisme, maar van realisme. Het is heerlijk om te bedenken dat iets níet kan (en dus ook niet hoeft)!
- Ook kinderen zijn gebaat bij grenzen en moeten leren dat sommige dingen niet kunnen. Hoewel we hun zelfvertrouwen op alle mogelijke manieren proberen te stimuleren (‘natuurlijk kun je dat’), levert dit soms het tegenovergestelde op: kinderen die faalangstig worden doordat hun ouders zulke hoge verwachtingen koesteren. Het is goed om kinderen te leren dat er grenzen zijn aan wat er mogelijk is. Kan een hele geruststelling voor ze zijn.
- Grenzen stellen betekent ook dat je weet tot hoever je in iets gaat. De rest is ‘beyond control’ en probeer je los te laten. Wij voelen ons vaak zo verantwoordelijk voor de gang van zaken in het leven, dat we het moeilijk vinden te bepalen waar de grens ligt van wat we wél in de hand hebben, en wat niet. Realiseer je dat sommige dingen niet te beheersen zijn, hoe graag je dat ook zou willen. En dat genoeg genoeg is en niet alles perfect hoeft.
Bron: www.simplifylife.nl