Dat ik dat nog eens zou zeggen! En dat na jarenlang met veel plezier bij de Rabobank gewerkt te hebben. Wat is het geval?
Tot begin dit jaar heb ik in diverse functies voor de Rabobank gewerkt via een interimbureau. Begin dit jaar ben ik daarmee gestopt om mijn eigen zaak op te starten. Dat verloopt tot nu toe prima. Ik heb het goed naar mijn zin en de ontwikkeling van mijn bedrijf loopt als verwacht. Toch kan ik er nog geen volledige werkweek mee vullen. Daarom had ik het plan opgevat om naast mijn bedrijf weer (voor een paar dagen per week) ergens in loondienst te gaan. Ik was en ben in dat plan wel kritisch want ik wil wel iets dat aansluit bij mijn bedrijf (klant-en servicegerichte communicatie, stressreductie of persoonlijke effectiviteit) en als er ook nog een verband zou kunnen zijn met mijn bancaire achtergrond zou dat helemaal mooi zijn. Juist omdat ik niet zo nodig moet, vind ik dat ik me ook kan permitteren om zelf wat kritisch te zijn.
Zo stuitte ik een paar weken geleden op een vacature bij mijn lokale Rabobank. Het ging om een functie als medewerker op het Klantcontactcenter, zeg maar het eerste aanspreekpunt (telefonisch visitekaartje!) van de bank. Mijn omgeving was wat sceptisch omdat ze bang waren dat ik me gezien mijn achtergrond en ervaring snel zou vervelen in een dergelijke functie of dat ik de reactie zou krijgen dat ik overgekwalificeerd ben. Eigenwijs als ik ben heb ik toch gesolliciteerd want ik denk dat zo’n functie in de regel zwaar onderschat wordt. Hoeveel mensen worden niet verkeerd doorverwezen en hoe vaak heb je niet iemand aan de lijn waarvan je vermoedt dat ie overal zou willen zijn behalve op de werkplek?
Groot was dan ook mijn verbazing toen ik een afwijziging kreeg. Niet zozeer het feit dat ik afgewezen werd (kom, zo arrogant ben ik niet!) als wel om de bijbehorende argumentatie. Het eerste argument was overigens heel plausibel: ze hebben het liefst fulltimers hetgeen ik me ook best kan voorstellen. Ik had indertijd als manager immers ook vaak een te grote span of control gehad door al die parttimers. Maar toen het tweede argument. “Ze zoeken mensen met ervaring (op een callcenter) die dus op korte termijn inzetbaar kunnen zijn en mijn profiel voldoet daar niet aan”.
Wablief? Om het maar eens op z’n dom Hollands te zeggen.
Ik:
- heb 6 jaar Rabobankervaring in allerlei functies met inbound telefonisch contact;
- heb het laatste jaar van mijn Rabo dienstverband op een Kenniscentrum gewerkt (hele dag headset op en inboundtelefoontjes beantwoorden waardoor je zowat alle producten en diensten kent);
- ken de organisatie door mijn interimverleden van binnen en van buiten en tot slot:
- geef ik binnen mijn eigen bedrijf workshops klantgericht communiceren
maar mijn profiel voldoet dus niet.
Nou zou je denken: “die is rancuneus of baalt dat ze is afgewezen”, maar ik kan je verzekeren dat dat niet het geval is. Stiekem hebben mijn vrienden denk ik ook wel gelijk gehad als ze zeiden dat ik op zo’n afdeling binnen no-time de boel zou willen reorganiseren dus wellicht is het voor iedereen maar beter zo. Alleen de onderliggende argumentatie slaat natuurlijk nergens op. Ik kreeg de indruk op een stapel “afwijzen” terecht gekomen te zijn en een standaard antwoord te hebben gekregen. Ik heb dat aan de personeelsfunctionaris in kwestie nog wel medegedeeld maar (uiteraard) geen antwoord gehad.
Waar ik dan alleen nog wel wat bang voor ben: ik bankier ook (gedeeltelijk) bij die bank. Zouden ze met hun klanten net zo onzorgvuldig omgaan als met hun (potentieel) personeel?