Afgelopen week zijn we teruggekomen van een mooie reis door een mooi land. We zijn in Thailand geweest en één van de vele dingen die me zo aan Thailand bevallen is, is de mentaliteit van de mensen. Het zal ongetwijfeld samenhangen met het boeddhisme maar het viel me op dat de mensen zo tolerant zijn. Zeker in een stad als Bangkok waar het altijd en overal druk is, valt geen onvertogen woord. In het verkeer wordt niet getoeterd of gescholden en als je per ongeluk iemand aanstoot, krijg je een glimlach in plaats van een rotopmerking.
Eigenlijk verwoord ik het trouwens niet goed. Het viel me in Thailand nog niet zozeer op hoe tolerant de mensen zijn, het viel me pas op hoe weinig tolerant wij Nederlanders zijn toen we weer terug waren. In de eerste 2 dagen dat we thuis waren, hebben we welgeteld 3 akkefietjes gehad waaruit dit bleek.
Het begon al meteen op Schiphol na terugkomst. Lief stootte met onze bagagekar per ongeluk tegen een paaltje van een afzetting van een aantal werklieden. Niks aan de hand natuurlijk maar de verwensingen die ie vervolgens naar z’n hoofd geslingerd kreeg, daar lustten de honden geen brood van.
Ook op Utrecht-Centraal was het vervolgens prijs. Ik liep met een zware rugzak op mijn rug en eentje op mijn borst richting ons perron. Omdat er net een trein vol mensen leegliep en ik met mijn zware bepakking niet makkelijk kon manoevreren, liep ik (oh schande!) aan de linkerkant de trap af in plaats van netjes rechts. “Hé, je loopt aan de verkeerde kant doos!”. Goed, welkom terug in Nederland.
Het laatste incident maakte lief mee toen hij voor het eerst na de vakantie weer naar zijn kantoor reed. De afgelopen tijd is er veel aan de wegen bij ons in de stad gewerkt waardoor eenrichtingsverkeer tijdelijk precies de andere kant op moest in plaats van gebruikelijk. Lief had nog niet in de gaten dat de werkzaamheden inmiddels afgerond waren en volgde automatisch nog de omleidingsroute. Hij werd er door een gemeentewerker echter verre van fijntjes op geattendeerd dat hij tegen het verkeer inreed. De man begon te schelden. JW draaide het raampje open en zei heel vriendelijk: “Meneer, ik ben net terug van vakantie en heb me nog niet gerealiseerd dat de verkeerssituatie weer normaal is. Wat is het probleem?” Het enige antwoord dat hij kreeg was “Daar heb ik niks mee te maken, je hebt hier niet te rijden.”
Wat is dat nou met Nederlanders? Zijn we nou echt zo intolerant geworden of was het acclimatiseren van de ene cultuur naar de andere deze keer gewoon wat lastiger? De Thaise tolerantie beviel me in ieder geval een stuk beter!