Afgelopen zaterdag ben ik naar een lezing geweest van Marinus Knoope, de schrijver van de bestseller De Creatiespiraal. Eerder heb ik via dit weblog al eens een stukje over De Creatiespiraal geschreven. De lezing was er eigenlijk een in de categorie ‘Je moet erbij geweest zijn en het ervaren hebben om precies de impact te bevatten’ maar ik zal het toch proberen zo goed mogelijk te verwoorden.
Marinus Knoope begon zijn verhaal met een samenvatting van wat de Creatiespiraal precies inhoudt en welke stappen een mens bewandelt van wens naar werkelijkheid. Hij maakte ook de vergelijking met het (in mijn ogen vreselijke) boek The Secret. In The Secret wordt gezegd dat als je maar genoeg aan iets denkt en die energie de kosmos instuurt dat je wens dan uitkomt. Denk maar genoeg aan de Porsche en je krijgt ‘m. Zoiets. Wij nuchtere Hollanders weten dat dat zo natuurlijk niet werkt en Marinus Knoope verwoordt dat ook prachtig en beeldend in zijn boek. Ook bij hem kun je die Porsche wel krijgen hoor, maar niet door er maar hard genoeg aan te denken. Voor het realiseren van wensen zijn namelijk nog een aantal andere stappen nodig die hij in deze lezing nog eens verduidelijkte. Zoals de Creatiespiraal zelf een beeldende uiting is van de weg van wens naar werkelijkheid zo verwoordde hij in de lezing zijn verhaal ook met aansprekende beelden en de nodige humor. Een groot deel van de lezing werd besteed aan emoties. In alle stappen van de Creatiespiraal zijn emoties zowel sturend als paradoxaal aanwezig. Iedere emotie heeft ook een vaste partner. Om een voorbeeld te geven:
De emotie ‘boosheid’ heeft de kracht ‘gezag uitstralen’ in zich. Wie goed met boosheid om kan gaan, straalt gezag uit en geeft daarmee zijn grenzen aan. Boosheid en machteloosheid zijn echter samen een vast ‘emotiepaar’. Boosheid helpt om met gezag grenzen te stellen en machteloosheid helpt om flexibel te zijn. Onderdruk je de ene emotie dan ontmoet je automatisch de andere.
Het paradoxale van de stappen in de Creatiespiraal zit ‘m bijvoorbeeld hierin: De stap ‘Wensen’ kan enerzijds betekenen ‘wees er voor de ander’ maar ook ‘zorg goed voor jezelf’. “Uiten’ komt tot uitdrukking in ‘Zorg dat je gezien wordt’ versus ‘Blijf op de achtergrond’. De mooiste paradox vond ik nog wel de opmerking dat je als mens nooit goed genoeg bent en tegelijkertijd helemaal volmaakt.
Al deze emoties en paradoxen beschrijft Marinus Knoope in zijn volgende boek dat hij aan het schrijven is De Ontknooping. Daar zal het ongetwijfeld een stuk helderder in beschreven staan als dat ik het nu vertel.
Verder is er nog veel gesproken en geoefend met ergernissen. Datgene waar je je aan irriteert heeft vaak een les voor jou in zich. Erger je je vaak aan mensen die altijd op de voorgrond staan dan ben je zelf waarschijnlijk wat teruggetrokken en zou je stiekem best wat meer zichtbaar willen zijn. Deze les herken ik uit het model van het Kernkwadrant. Daarin wordt immers ook gezegd dat je allergie ten opzichte van een ander vaak een teveel is van iets wat je zelf graag zou willen ontwikkelen.
Verder heb ik zelf ook nog in een oefening op een speelse manier de kracht van een voor mij in eerste instantie vervelende emotie ontdekt. Het voert te ver om daar hier heel diep op in te gaan maar ik heb zaterdagmiddag zelf ondervonden hoe waar het verhaal van Marinus Knoope is. Daar kan geen boek of voordracht tegenop.
Om een lang verhaal nog wat langer te maken, het was dus een uiterst boeiende en leerzame middag en ik kijk nu nog meer uit naar het verschijnen van De Ontknooping dan ik al deed. Verder is Marinus Knoope zelf ook een hele prettige man aan wie je niet merkt dat hij het verhaal van De Creatiespiraal al meer dan 2000 keer op allerlei lezingen en congressen verteld heeft. Hij is bevlogen in de rol van wetenschapper (wat hij oorspronkelijk immers is) en tegelijkertijd ook bevlogen om in warmte mensen te willen helpen. “In balans” is dan de term die bij mij opkomt. En willen we dat tenslotte niet allemaal?
Jelle
Het leuke is dat The Secret (vreselijk, maar op de een of andere manier toch inspirerend) niet alleen gaat over denken, maar dat het ‘doen’ aspect gewoon zwaar onderbelicht wordt.
The Secret vraagt je om je gevoel te volgen, om in te gaan op je intuitieve ‘nudges’. Deze stap wordt echter heel algemeen omschreven terwijl Knoope de fases veel inzichtelijker en geloofwaardiger heeft gemaakt. In grote lijnen blijft het wel hetzelfde proces.
Het blijft een prachtig boek. Ik hou vooral van de metafoor van de appelboom en hoe hij steeds terug weet te linken naar de natuur. Ben benieuwd naar z’n nieuwe boek!
Maurice
Eenvoudig gesteld: een belangrijk kenmerk aan onze wereld waar de Secret volgens mij niet zoveel aandacht aan besteed is balans. Denk ook aan de natuurkundige wetten van behoud van massa, energie etc.
Als je iets wilt en krijgt zit daar veelal ook een prijs aan vast. Als bijvoorbeeld iedereen zich zijn auto droomt en voelt, zou er volgens the Secret zo’n 7 miljard auto’s op de wereld zijn. Prachtig toch? Maar 7 miljard auto’s die dagelijks rondtuffen plegen wel een aanslag op milieu, veiligheid gezondheid en duurzaamheid van de samenleving.
Het jezelf voorstellen van wat je wilt bereiken en doorvoelen wat dat beeld met je doet, helpt je bij het bepalen wat voor je van waarde is en wat niet. Als je jezelf vervolgens in denken en doen focussed op je doel, heeft dat gevolgen op je omgeving. Niet zozeer door spirituele dingen, maar omdat je laat zien wat je wilt en de kans groter wordt dat je anderen inspireert of dat je aandacht verscherpt wordt voor specifieke signalen. Die droom was altijd al realiseerbaar, maar je lette misschien niet op en acteerde niet wanneer je moest handelen
.
Opnieuw een balans, maar dan een tussen dromen, doen, ervaren, inspireren van de omgeving en het ijzer smeden als het heet is.
Ken het boek nog niet, maar ga het zeker lezen!