……. het vervolg van de zoektocht naar de ideale baan.
Als je deze titel leest, zul je waarschijnlijk je schouders ophalen en denken “Uiteraard”, of woorden van gelijke strekking.
De uitspraak is natuurlijk een dooddoener maar ook helemaal waar. Je kunt als mens namelijk niet NIET communiceren. Is het niet verbaal dan communiceer je onbewust toch vaak non-verbaal.
Communicatie loopt als een rode draad door mijn leven. Vaak ben ik me daar helemaal niet bewust van geweest. Stel je voor dat het wel zo was, dan zou ik een wel heel erg vermoeiend leven leiden.
Toen ik nog bij de bank werkte bijvoorbeeld, zag ik het altijd als een uitdaging om de technische tekst in bijvoorbeeld een hypotheekofferte te ‘vertalen’ naar iets wat wel begrijpelijk is. En in mijn coachingspraktijk komt communicatie vaak terug als ik mensen leer hoe ze bijvoorbeeld assertiever kunnen zijn. “C’est le ton qui fait la musique” is dan ook één van mijn motto’s.
Nu ik me aan het oriënteren ben op het verdere verloop van mijn carrière, komt het, in bewuste vorm, steeds terug. Wat het ook gaat worden, het moet wel ‘iets’ zijn met communicatie. Makkelijk gezegd dus als je tegelijkertijd de filosofie aanhangt dat communicatie overal is en dat je niet NIET kunt communiceren.
In mijn vorige artikel schreef ik al over de zoektocht waar ik op het moment mee bezig ben. In deze zoektocht betrek ik dus ook heel duidelijk in welke vorm ‘communicatie’ dan terug moet komen. Gaat het mij vooral om verbale of non-verbale communicatie? Gesproken of geschreven tekst? En zo kun je jezelf nog veel vragen stellen.
Geschreven tekst vind ik wel bijzonder interessant. Dat heb ik vooral in mijn online coaching erg goed ervaren. Als je elkaar niet ziet, hoort, voelt of ruikt en alleen woorden tot je beschikking hebt, dan zul je het dus ook met die woorden moeten doen. Punt. Niks tussen de regels doorlezen. Er is wat er is en er staat wat er staat en niets meer of minder.
Wat me ook opgevallen is, is dat tekst voor mij in zekere zin pas interessant wordt als het wervend is. En met wervend bedoel ik dan dat het aanzet tot een zekere actie. Ik zou misschien best een roman kunnen schrijven (als ik daar het geduld voor had) maar dat zou me weinig voldoening geven. Een nieuwsbrief schrijven of een begeleidende brief bij een hypotheekofferte, dat is dan weer andere koek! Verder heb ik pas de webteksten geschreven voor een wervings- en selectiebureau. Heerlijk om te doen!
En dan heb ik nog een stokpaardje: klantenservice of klanttevredenheid. Je kunnen inleven in wat je klant van je verwacht en daar je dienstverlening maar ook je communicatie op afstemmen, is naast essentieel ook heel uitdagend. Niet ieder bedrijf slaagt er in om dat goed te doen heb ik gemerkt. Neem nou bijvoorbeeld een bank. Als je je als bank(medewerker) niet kunt voorstellen hoe spannend het voor iemand is om een huis te kopen en te financieren dan doe je iets niet goed. Natuurlijk is het voor jou gesneden koek en maak je 10 hypotheekoffertes op 1 dag maar je klant heeft hier maar een paar keer in zijn hele leven mee te maken. Hou daar dan ook rekening mee.
Of een ander voorbeeld: solliciteren. Ik maak het nu zelf mee. Je verstuurt een sollicitatie naar een bedrijf. Gelukkig krijg je in de meeste gevallen tegenwoordig wel een ontvangstbevestiging met daarin vermeld het verdere verloop van de procedure. Maar, lieve personeelsfunctionarissen, als je in de ontvangstbevestiging zet dat je binnen 5 dagen zult reageren, doe dat dan ook. Begrijp dat iemand op een reactie zit te wachten. Persoonlijk schrijf ik bedrijven die niet reageren trouwens zelf al snel af. Als je je bij potentieel toekomstige medewerkers al niet aan je beloften kunt houden, hoe gedraag je je dan richting je klanten?
Als ik alles zo overzie dan denk ik dat communicatie in de meest basic vorm mij nog het meeste aanspreekt. Ik bedoel daarmee het gegeven dat een zender een boodschap naar een ontvanger stuurt en daar weer feedback op krijgt waardoor er interactie ontstaat. Voor mij is dat eigenlijk een heel logische constatering en het is denk ik ook een van mijn kwaliteiten dat ik communicatie op dit niveau kan blijven zien waar anderen misschien in ingewikkelde communicatieplannen (die er ongetwijfeld ook moeten zijn) verstrikt raken.